و بهبودى است كه بيماريهاى ( اهل ) آن را خوف و بيمى نيست ( زيرا بهبودى هر گونه بيمارى است كه پيش آيد خواه بيمارى بدن خواه بيمارى روح ) و ارجمندى است كه يارى كنندگان آن شكست نمى خورند ، و حقّى است كه مدد كاران آن مغلوب نمى شوند ، 19 پس قرآن كان ايمان و مركز آن ، و چشمه‌هاى علم و درياهاى آن ، و بستانهاى دادگسترى و حوضهاى آن ، و سنگهاى بناى اسلام و پايهء آن ، و بيابانهاى حقّ و دشتهاى آن هموار آن مى باشد ، و دريايى است كه آب برندگان آن را خالى نمى كنند ، و چشمه‌هايى است كه كشندگان آب آن را كم نمى گردانند ، و آبشخورهائى است كه واردين از آن نمى كاهند ( دانشمندان به همهء اسرار آن پى نخواهند برد ) و منزلهايى است كه مسافرين راه آنها را گم نمى نمايند ، و نشانه‌هايى است كه روندگان از آنها نابينا نيستند ، و تپهّ‌هايى است كه رو آورندگان از آنها گذر نمى توانند كرد ، ( 20 ) خداوند آن را قرار داد سيرابى تشنگى دانايان ، و بهار دلهاى مجتهدين ، و مقصد راههاى نيكان ، و دارويى كه پس از آن دردى نمى ماند ، و روشنايى كه تاريكى با آن نيست و ريسمانى كه جاى چنگ زدن آن محكم است ، و پناهگاهى كه دژ بلند آن استوار است ، و ارجمندى كسى كه آن را دوست دارد ، و صلح و ايمنى كسى كه داخل آن گردد ، و هدايت و رستگارى كسى كه پيرو آن باشد ، و عذر خواه كسى كه آن را به خود نسبت دهد ، و دليل كسى كه به آن سخن گويد ، : و گواه كسى كه بوسيلهء آن با دشمن جدال نمايد ، و فيروزى كسى كه آن را حجّت آورد ، و نگهدارندهء كسى كه به آن عمل كند ، و مركب تندرو كسى كه آن را به كار وا دارد ، و نشانهء كسى كه نشانه جويد ، و سپر كسى كه ببر گيرد ، و دانائى كسى كه در گوش دارد ، و خبر كسى كه نقل كند ، و حكم كسى كه ( بين مردم ) حكم نمايد ( زيرا در هر امرى قرآن حاكم بحقّ است و غير آن را حكمى نيست ، پس حكم از غير قرآن نادرست است ) .